من پذیرفتم که عشق افسانه است

 این دل درد آشنا دیوانه است      

                             می روم شاید فراموشت کنم

با فراموشی هم آغوشت کنم میروم

از رفتن من شاد باش

از عذاب دیدنم آزاد باش                            

گرچه تو تنها تر از ما می روی

 آرزو دارم ولی عاشق شوی آرزو دارم بفهمی درد

را تلخی برخورد های سرد را

نوشته شده در پنجشنبه 1387/04/13ساعت 3:16 بعد از ظهر توسط آشنای غریب:(ایدین):| |